Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

Chcesz posadzić bodziszka korzeniastego w swoim ogrodzie? Sprawdź optymalne terminy sadzenia i poznaj najlepsze wskazówki uprawy. Kliknij i dowiedz się więcej!
Optymalny termin sadzenia Geranium macrorrhizum, znanego powszechnie jako bodziszek korzeniasty, przypada na wczesną wiosnę, od marca do kwietnia, lub wczesną jesień, pomiędzy wrześniem a październikiem. Sadzenie w tych okresach pozwala roślinie na rozwinięcie systemu korzeniowego przed wystąpieniem ekstremalnych temperatur letnich lub zimowych mrozów. Wybór odpowiedniego momentu znacząco zwiększa szanse na szybką aklimatyzację i bujny wzrost byliny.
Bodziszek korzeniasty stanowi jedną z najbardziej niezawodnych bylin okrywowych, charakteryzującą się dużą żywotnością oraz zdolnością do tłumienia wzrostu chwastów. Dzięki swoim podziemnym kłączom tworzy gęste, zwarte maty liściowe, które pozostają atrakcyjne przez znaczną część sezonu wegetacyjnego. Roślina ta zyskała uznanie dzięki swojej zdolności do adaptacji w trudnych warunkach siedliskowych, w tym w cieniu dużych drzew.
Definicja botaniczna bodziszka korzenistego odnosi się do wieloletniej rośliny zielnej z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae), która charakteryzuje się owłosionymi liśćmi oraz aromatycznym zapachem wydzielanym przy ich potarciu. Fakty naukowe potwierdzają, że gruczoły wydzielnicze znajdujące się na powierzchni liści wytwarzają związki chemiczne odstraszające ślimaki oraz ograniczające żerowanie szkodników. W warunkach sprzyjających, roślina ta osiąga wysokość od 30 do 40 centymetrów, tworząc estetyczne kępy.
Praktyczne zastosowanie tej byliny w architekturze krajobrazu obejmuje zadarnianie powierzchni pod koronami drzew, obsadzanie skarp oraz tworzenie obwódek rabat. Ze względu na swoje właściwości fitoremediacyjne oraz zdolność do wiązania gleby, często stosuje się ją do stabilizacji podłoża na terenach pochyłych. Jest to gatunek o wyjątkowo niskich wymaganiach pielęgnacyjnych po pełnym ukorzenieniu się na stanowisku docelowym.
Bodziszek korzeniasty wykazuje niezwykłą elastyczność w kwestii wymagań stanowiskowych, co pozwala na jego uprawę niemal w każdym typie ogrodu. Optymalne warunki to gleby o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, charakteryzujące się średnią żyznością i dobrą przepuszczalnością. Mimo że roślina najlepiej rozwija się na stanowiskach wilgotnych, wykazuje wysoką tolerancję na krótkotrwałe okresy suszy po ustabilizowaniu systemu korzeniowego.
W odniesieniu do nasłonecznienia, gatunek ten odnajduje się równie dobrze w pełnym słońcu, jak i w cieniu o znacznym stopniu zacienienia. W pełnym słońcu liście mogą przybierać barwę bardziej intensywną, często z odcieniami czerwieni jesienią, natomiast w cieniu zachowują głęboki, soczysty odcień zieleni. Wybór stanowiska powinien uwzględniać fakt, że w pełnym słońcu roślina wymagać będzie częstszego podlewania w fazie początkowej.
Struktura gleby powinna być na tyle luźna, aby umożliwić swobodne rozrastanie się kłączy, które są głównym organem wegetatywnym rośliny. W przypadku gleb gliniastych i bardzo zwięzłych, zaleca się zastosowanie domieszki piasku lub drobnego żwiru, co poprawi drenaż i zapobiegnie gniciu podziemnych części byliny. Zastosowanie materii organicznej, takiej jak kompost, przy sadzeniu znacząco stymuluje dynamikę wzrostu w pierwszym roku uprawy.
Moim zdaniem, sadzenie bodziszka korzenistego wczesną jesienią daje znacznie lepsze rezultaty w zakresie ukorzeniania, ponieważ wilgotna gleba i niższa temperatura ograniczają utratę wody przez roślinę.
— Redakcja
Prawidłowa technika sadzenia bodziszka korzenistego determinuje przyszłą szybkość zadarniania powierzchni przez tę bylinę. Kłącza powinny być umieszczone płytko pod powierzchnią gruntu, na głębokości około 5 do 10 centymetrów, co pozwala na optymalne wykorzystanie warstwy próchnicznej gleby. Zbyt głębokie posadzenie może znacząco opóźnić proces wybijania nowych pędów nadziemnych.
Zalecana rozstawa przy tworzeniu zwartych nasadzeń okrywowych wynosi od 30 do 40 centymetrów pomiędzy poszczególnymi egzemplarzami. Przy założeniu gęstości 6–9 roślin na metr kwadratowy, efekt pełnego pokrycia powierzchni uzyskuje się zazwyczaj w ciągu dwóch pełnych sezonów wegetacyjnych. Warto pamiętać, że bodziszek korzeniasty wykazuje agresywną tendencję do rozrastania się, co należy uwzględnić przy planowaniu sąsiedztwa innych bylin.
Przygotowanie stanowiska przed sadzeniem powinno obejmować dokładne odchwaszczenie terenu oraz spulchnienie gleby na głębokość około 20 centymetrów. Po posadzeniu rośliny należy obficie podlać, co ułatwi osiadanie gleby wokół korzeni i wyeliminuje puste przestrzenie powietrzne. Ściółkowanie powierzchni wokół nowo posadzonych bylin warstwą przekompostowanej kory sosnowej ograniczy parowanie wody oraz rozwój niepożądanych chwastów.
„Bodziszek korzeniasty jest niezwykle efektywny w procesie stabilizacji gleby na skarpach dzięki swojej rozbudowanej sieci kłączy, która tworzy naturalny system zabezpieczający podłoże przed erozją wietrzną i wodną.” – Ekspert ds. zieleni miejskiej.
Pielęgnacja bodziszka korzenistego po okresie sadzenia ogranicza się do podstawowych zabiegów agrotechnicznych, co czyni tę roślinę niezwykle ekonomiczną w utrzymaniu. W pierwszym sezonie wegetacyjnym, zwłaszcza w okresach suszy, konieczne jest regularne podlewanie w celu utrzymania umiarkowanej wilgotności podłoża. W kolejnych latach, dzięki głębokim kłączom, roślina doskonale radzi sobie z okresowymi deficytami wody.
Zabiegi nawożenia nie są bezwzględnie wymagane, jednak zastosowanie nawozów o spowolnionym działaniu wczesną wiosną może stymulować produkcję masy zielonej. Dawka nawozu powinna wynosić około 30 do 40 gramów na metr kwadratowy dla preparatów typu wieloskładnikowego o zbilansowanym składzie azotowo-fosforowo-potasowym. Zbyt obfite nawożenie azotowe może prowadzić do nadmiernego wybujałego wzrostu pędów kosztem kwitnienia.
Przycinanie bodziszka korzenistego nie jest konieczne, choć wykonanie zabiegu po przekwitnięciu, w czerwcu, może odmłodzić kępy i pobudzić roślinę do wytworzenia świeżych, zdrowych liści. W sytuacjach ekstremalnych, gdy po mroźnej zimie część nadziemna ulegnie uszkodzeniu, krótkie przycięcie na wysokości około 5-10 centymetrów nad ziemią pozwala na szybką regenerację kęp. Jest to zabieg w pełni bezpieczny dla kondycji rośliny.
Planowanie nasadzeń wymaga uwzględnienia parametrów wzrostu oraz możliwości adaptacyjnych gatunku w zróżnicowanych warunkach. Poniższa tabela przedstawia zestawienie wymagań, które ułatwiają podjęcie decyzji o wyborze stanowiska dla bodziszka korzenistego w ogrodzie.
| Parametr techniczny | Wartość optymalna |
|---|---|
| Odczyn gleby (pH) | 6.0 – 7.5 |
| Rozstawa roślin | 30 – 40 cm |
| Gęstość nasadzeń | 6 – 9 szt./m² |
| Głębokość sadzenia | 5 – 10 cm |
| Zapotrzebowanie na wodę | Niskie (po ukorzenieniu) |
| Odporność na mróz | Strefa mrozoodporności 4-9 |
Analiza tych danych wskazuje na wysoką uniwersalność rośliny, co pozwala na jej szerokie wykorzystanie w różnych strefach klimatycznych. Zrozumienie relacji pomiędzy gęstością sadzenia a czasem potrzebnym na pokrycie powierzchni pozwala na precyzyjne planowanie kosztów inwestycji oraz ilości materiału roślinnego. Wartości te są uznawane za standardowe w praktyce ogrodniczej przy zakładaniu nasadzeń wielkopowierzchniowych.
Wybór konkretnego kultywaru pozwala na personalizację kompozycji ogrodowych przy zachowaniu wszystkich zalet gatunku podstawowego. Odmiany bodziszka korzenistego różnią się przede wszystkim barwą kwiatów, intensywnością jesiennego przebarwiania się liści oraz końcową wysokością kęp. Popularne kultywary, takie jak 'Ingwersen's Variety', charakteryzują się większymi kwiatami o delikatnie różowym odcieniu, podczas gdy 'Spessart' oferuje bardziej wyprostowany pokrój.
Analiza cech morfologicznych pokazuje, że odmiany o ciemniejszych kwiatach, na przykład 'Bevan's Variety', często wykazują nieco większą odporność na bezpośrednie operowanie słońca w okresie letnim. Każda z tych odmian zachowuje jednak kluczową dla gatunku cechę, jaką jest zdolność do tworzenia zwartych mat korzeniowych. Dobór odmiany powinien być podyktowany przede wszystkim planowanym efektem wizualnym oraz warunkami świetlnymi panującymi na danej rabacie.
„Stosowanie zróżnicowanych kultywarów w obrębie jednego nasadzenia może prowadzić do niejednolitego tempa rozprzestrzeniania się roślin, dlatego w projektach wymagających całkowitej spójności wizualnej zaleca się sadzenie jednego, wybranego typu.” – Specjalista ds. projektowania zieleni.

Najczęstszym błędem popełnianym przy sadzeniu bodziszka korzenistego jest niewystarczające przygotowanie podłoża, co prowadzi do silnej konkurencji ze strony chwastów trwałych. Pozostawienie korzeni perzu lub powoju w miejscu, gdzie ma powstać gęsty dywan bodziszkowy, znacząco utrudnia późniejszą pielęgnację i może prowadzić do zagłuszenia młodych bylin. Skutecznym rozwiązaniem jest mechaniczne usunięcie chwastów wraz z systemem korzeniowym przed przystąpieniem do sadzenia.
Kolejnym błędem jest nadmierne przesuszenie materiału roślinnego przed posadzeniem, co znacząco obniża wskaźnik przeżywalności. Sadzonki kopane z gruntu lub wyjmowane z doniczek powinny być transportowane w warunkach ograniczających transpirację wody. W przypadku długotrwałego przechowywania sadzonek przed posadzeniem, należy je zadołować w wilgotnym podłożu w zacienionym miejscu.
Błędy wynikające z niewłaściwej rozstawy roślin również wpływają na końcowy efekt estetyczny. Zbyt rzadkie posadzenie skutkuje koniecznością długiego czekania na efekt okrywowy, co otwiera pole do ekspansji chwastów w wolnych przestrzeniach między kępami. Z kolei zbyt gęste posadzenie, przekraczające 12 roślin na metr kwadratowy, może prowadzić do nadmiernej rywalizacji o zasoby w glebie, co w konsekwencji osłabia wzrost poszczególnych osobników.
Wprowadzenie bodziszka korzenistego do ogrodu przyczynia się do poprawy lokalnej bioróżnorodności poprzez zapewnienie schronienia dla drobnych organizmów glebowych oraz pożytku dla zapylaczy. Kwiaty bodziszka, choć nie należą do najbardziej atrakcyjnych dla pszczół miodnych, są chętnie odwiedzane przez liczne gatunki dzikich pszczół i muchówek. Zwarta struktura rośliny tworzy mikroklimat, w którym wilgotność jest wyższa, co sprzyja rozwojowi pożytecznej fauny glebowej.
Obecność tej byliny w nasadzeniach miejskich redukuje efekt wysp ciepła poprzez zwiększoną transpirację wody przez liście. W przeciwieństwie do nawierzchni utwardzonych, nasadzenia bodziszka absorbują promieniowanie słoneczne, zamieniając je w energię niezbędną do procesów metabolicznych, zamiast emitować ciepło do atmosfery. Jest to istotny element w kontekście budowania odpornych na zmiany klimatu założeń zieleni miejskiej.
Ekologiczne aspekty uprawy tego gatunku obejmują również znaczące ograniczenie stosowania chemicznych środków ochrony roślin. Ze względu na wysoką odporność na patogeny, bodziszek korzeniasty nie wymaga rutynowych oprysków fungicydowych czy insektycydowych. Takie podejście promuje zdrowy ekosystem ogrodowy, w którym naturalne mechanizmy obronne roślin są wspierane przez zrównoważone metody pielęgnacji, takie jak ściółkowanie organiczne.
Czas sadzenia jest czynnikiem decydującym o trwałości i żywotności nasadzeń bodziszka korzenistego w długiej perspektywie czasowej. Sadzenie w okresach, gdy temperatura gleby jest umiarkowana, a dostępność wilgoci naturalnej wysoka, minimalizuje stres fizjologiczny rośliny. Roślina posadzona w optymalnym terminie posiada wystarczająco dużo czasu na regenerację systemu korzeniowego, co przekłada się na lepsze zaopatrzenie części nadziemnej w wodę i składniki mineralne.
Sadzenie w terminie nieodpowiednim, na przykład w środku lata przy wysokich temperaturach i niedoborach opadów, wiąże się z koniecznością intensywnej ingerencji pielęgnacyjnej. Rośliny mogą tracić turgor, a proces ukorzeniania zostaje zahamowany, co często prowadzi do ich wypadania. Nawet przy zapewnieniu nawadniania, taki bodziszek jest bardziej podatny na ataki patogenów oportunistycznych, które wykorzystują osłabienie organizmu.
Wczesna jesień jest uważana za okres szczególnie korzystny dla sadzenia wielu bylin, w tym bodziszka korzenistego, ze względu na naturalne procesy hartowania roślin przed zimą. W tym czasie roślina skupia się na rozbudowie systemu korzeniowego, a nadziemna część rośliny przygotowuje się do spoczynku. Tak przygotowane okazy wykazują znacznie lepszą kondycję na wiosnę i szybciej rozpoczynają intensywny wzrost w nowym sezonie wegetacyjnym.
Efektywne sadzenie bodziszka korzenistego wymaga zastosowania podstawowych narzędzi ogrodniczych, które pozwalają na precyzyjne wykonanie pracy przy minimalnym wysiłku. Łopatka ręczna o wąskim profilu jest niezbędna do wykopania dołków o odpowiedniej głębokości, zwłaszcza w przypadku gęstego sadzenia. Warto posiadać również widełki ogrodowe, które pomagają w spulchnieniu gleby na większej powierzchni przed przystąpieniem do kopania pojedynczych dołków.
Do przygotowania podłoża na większym obszarze przydają się grabie metalowe, które umożliwiają wyrównanie terenu i usunięcie drobnych zanieczyszczeń. W przypadku konieczności wprowadzenia dodatków do gleby, takich jak kompost lub piasek, niezbędne będzie taczkowe narzędzie do transportu materiałów sypkich. Użycie rękawic ochronnych z powłoką antypoślizgową zwiększa komfort pracy i chroni dłonie przed urazami mechanicznymi.
Po posadzeniu kluczowym narzędziem jest konewka z sitkiem lub wąż ogrodowy z dyszą rozpraszającą, pozwalający na delikatne podlewanie bez rozmywania gleby wokół szyjki korzeniowej. W przypadku nasadzeń na dużych powierzchniach, warto rozważyć użycie automatycznych systemów nawadniania kropelkowego, które dostarczają wodę bezpośrednio do strefy korzeniowej. Taki system pozwala na precyzyjne zarządzanie gospodarką wodną i redukuje straty wody o około 30-50% w porównaniu do tradycyjnego zraszania.
Oprócz zakupu gotowych sadzonek, bodziszek korzeniasty można efektywnie rozmnażać poprzez podział kęp, co pozwala na samodzielne powiększenie zasobów roślinnych bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Zabieg ten najlepiej przeprowadzać w tym samym czasie, w którym zaleca się sadzenie, czyli wczesną wiosną lub wczesną jesienią. Kępy wykopuje się w całości, a następnie delikatnie rozdziela na mniejsze fragmenty, z których każdy musi posiadać zdrowy system korzeniowy oraz co najmniej jeden pąk wzrostowy.
Podział rośliny jest nie tylko metodą rozmnażania, ale również zabiegiem rewitalizującym starsze, zamierające w środku kępy. Po kilku latach uprawy, centrum kępy bodziszka korzenistego może stać się mniej aktywne wegetatywnie, co jest naturalnym procesem starzenia się byliny. Podział pozwala na usunięcie starych, zdrewniałych części kłącza i posadzenie tylko młodych, najbardziej żywotnych fragmentów, co skutkuje ich odmłodzeniem.
Inną metodą, choć znacznie wolniejszą, jest pozyskiwanie nowych roślin z sadzonek zielnych pobieranych wczesnym latem. Fragmenty młodych pędów, umieszczone w wilgotnym podłożu torfowo-piaskowym, po kilku tygodniach wykształcają system korzeniowy. Metoda ta jest jednak rzadziej stosowana w praktyce ogrodniczej ze względu na wysoką efektywność i łatwość rozmnażania poprzez podział kłączy.
Bodziszek korzeniasty, ze względu na swoją dominującą naturę, powinien być sadzony w sąsiedztwie roślin o podobnej sile wzrostu, aby uniknąć problemów z wyparciem słabszych gatunków. Idealnymi towarzyszami dla bodziszka są rośliny cebulowe kwitnące wiosną, takie jak narcyzy czy przebiśniegi, których liście po przekwitnięciu są maskowane przez szybko rosnącą masę liściową bodziszka. Ta relacja pozwala na pełne wykorzystanie przestrzeni rabatowej przez cały sezon.
W nasadzeniach typu leśnego, bodziszek doskonale komponuje się z paprociami, funkiami czy tawułkami, tworząc wielopiętrowe kompozycje o zróżnicowanej teksturze liści. Warto jednak pamiętać, że bodziszek korzeniasty posiada kłącza wydzielające substancje allelopatyczne, które mogą w niewielkim stopniu ograniczać kiełkowanie nasion innych roślin w swoim bezpośrednim sąsiedztwie. Zjawisko to jest jednak korzystne w kontekście naturalnej walki z chwastami.
Dobierając towarzystwo dla bodziszka, należy unikać roślin o bardzo płytkim systemie korzeniowym, które mogłyby przegrywać konkurencję o wodę i składniki odżywcze. Z kolei rośliny o silnych, głębokich korzeniach, takie jak krzewy ozdobne czy drzewa, doskonale współistnieją z bodziszkiem, tworząc stabilne i funkcjonalne ekosystemy ogrodowe. Prawidłowe zaplanowanie kompozycji roślinnych na etapie sadzenia pozwala na stworzenie niemal bezobsługowych rabat bylinowych.
Bodziszek korzeniasty jest byliną, która dzięki swojej dużej odporności i zdolności do szybkiego zadarniania terenu stanowi cenny element nowoczesnych założeń ogrodowych. Prawidłowy termin sadzenia, koncentrujący się na wczesnej wiośnie lub wczesnej jesieni, jest decydujący dla pomyślnej aklimatyzacji rośliny. Zastosowanie się do zaleceń dotyczących głębokości sadzenia oraz zachowanie odpowiedniej rozstawy pozwala na uzyskanie estetycznego i trwałego efektu wizualnego w krótkim czasie. Roślina ta, dzięki swoim unikalnym cechom biologicznym, nie tylko zdobi ogród, ale również pełni ważne funkcje ekologiczne, wspierając stabilność podłoża i ograniczając ekspansję niepożądanej roślinności. Pielęgnacja po posadzeniu ogranicza się do podstawowych działań, co czyni ją idealnym wyborem dla szerokiego grona ogrodników poszukujących rozwiązań o niskim nakładzie pracy. Świadomy dobór kultywarów oraz dbałość o jakość podłoża przed rozpoczęciem sadzenia to czynniki, które w istotny sposób wpływają na końcową sukcesję nasadzeń i ich trwałość na lata.
Najlepszy czas na sadzenie bodziszka korzeniastego to wiosna (kwiecień-maj) lub wczesna jesień (wrzesień-październik). W tych okresach temperatura jest umiarkowana, co sprzyja szybszemu ukorzenianiu się sadzonek przed nadejściem ekstremalnych upałów lub mrozów.
Choć bodziszek korzeniasty najlepiej czuje się w półcieniu i cieniu, toleruje również stanowiska słoneczne. Należy jednak pamiętać, że w pełnym słońcu wymagać będzie częstszego podlewania, aby utrzymać odpowiednią wilgotność podłoża.
Bylina ta nie ma wygórowanych wymagań i rośnie niemal w każdej przepuszczalnej glebie ogrodowej. Najlepiej jednak rozwija się w podłożu próchnicznym, umiarkowanie wilgotnym i o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym.
Aby uzyskać zwarty dywan, zaleca się sadzenie od 7 do 9 roślin na metr kwadratowy. Przy zachowaniu rozstawy około 30-40 centymetrów, bodziszek szybko się rozkrzewi, tworząc gęstą darń tłumiącą chwasty.
Tak, jest to jedna z najlepszych roślin do sadzenia pod koronami drzew i krzewów. Dzięki swojej dużej sile wzrostu i odporności na konkurencję korzeni, doskonale radzi sobie w miejscach, gdzie inne rośliny mają problem z przetrwaniem.
Przed sadzeniem warto przekopać podłoże, usuwając wieloletnie chwasty, co ułatwi roślinie swobodny start. Jeśli gleba jest bardzo jałowa, można wzbogacić ją kompostem, który poprawi strukturę gleby i dostarczy niezbędnych składników odżywczych.
Jesienne sadzenie jest bezpieczne, o ile zostanie wykonane odpowiednio wcześnie, aby roślina zdążyła ukorzenić się przed zamarznięciem gruntu. Wrzesień to idealny termin, ponieważ wilgotność powietrza jest zazwyczaj wyższa, co redukuje stres po posadzeniu.
W pierwszym roku po posadzeniu nawożenie zazwyczaj nie jest konieczne, zwłaszcza jeśli gleba została przygotowana z dodatkiem kompostu. W kolejnych sezonach wystarczy jednorazowe zasilenie nawozem wieloskładnikowym wiosną, aby wspomóc bujne kwitnienie.
Przez pierwsze 2-3 tygodnie po posadzeniu ważne jest, aby utrzymać stałą wilgotność gleby, co jest kluczowe dla procesu ukorzeniania. Gdy sadzonki się przyjmą, bodziszek staje się rośliną dość odporną na okresowe susze.
Ściółkowanie warstwą kory lub kompostu jest bardzo korzystne, ponieważ pomaga zatrzymać wilgoć w glebie i ogranicza wyrastanie chwastów. Dzięki temu młode rośliny mają lepsze warunki do szybkiego rozprzestrzeniania się na wyznaczonym obszarze.
Tak, dzielenie starszych okazów jest najprostszym sposobem na rozmnożenie rośliny i wypełnienie pustych miejsc w ogrodzie. Najlepiej robić to wczesną wiosną lub jesienią, dzieląc kłącza na mniejsze fragmenty z dobrze wykształconymi korzeniami.
Sadzonki należy umieszczać w gruncie na taką samą głębokość, na jakiej rosły w doniczce. Zbyt głębokie sadzenie może powodować gnicie nasady pędów, a zbyt płytkie doprowadzić do szybkiego wysuszenia systemu korzeniowego.
Najczęstszym błędem jest zbyt gęste sadzenie na podmokłym, ciężkim gruncie, co może prowadzić do gnicia kłączy. Warto zapewnić drenaż, jeśli w ogrodzie występuje problem z zastojami wody po deszczu.
Bodziszek korzeniasty jest rośliną silnie rozrastającą się dzięki podziemnym kłączom, ale nie jest uważany za gatunek inwazyjny w sposób agresywny. Jego ekspansywność jest zaletą, gdyż dzięki niej roślina tworzy szczelny kobierzec, który samoczynnie wygrywa z chwastami.
Nie jest to powód do niepokoju, gdyż roślina w pierwszym sezonie po posadzeniu koncentruje swoją energię na budowie systemu korzeniowego i rozroście liści. Zazwyczaj obfite kwitnienie rozpoczyna się od drugiego roku uprawy po pełnym ukorzenieniu się byliny.